Αγαπημενοι Καλλιτεχνες και το καλο κρασι
12 Μαίου 2006
Ήμουν στο αυτοκίνητο με την Αμαλία και την Έρη γυρνούσαμε από Χαλκίδα, και μετά απο τη σιγή με τη σκέψη του Βαγγέλη να βαραίνει τη μικρή ατμόσφαιρα του αυτοκίνητου μου είπε η Αμαλία:
Λοιπόν Ρεβέκκα ξέρεις ποιός καλλιτέχνης μου αρέσει πάρα πολύ - σχεδόν μου άλλαξε τον τρόπο που σκέφτομαι?
"...?"
- Ο Λουκάς Σαμαράς
- Μάλλον θα είδες την έκθεσή του στη Εθνική Πινακοθήκη.
- Ναί και ενθουσιάστηκα και...και...και
Μετά από λίγη κουβέντα για τη δουλειά του Σαμαρά της οποίας αναγνωρίζαμε όλοι τη σπουδαιότητα ρώτησα την Αμαλία άν πιστέυει οτι η έκθεση βοήθησε στο να καταλάβει τη δουλειά του και αν η εκτενής παρουσίαση ήταν σημαντική για την απόφασή της.
-Φυσικά - δεν ξέρω άν είχα δεί ένα κουτί μόνο του ίσως να μην το είχα καν προσέξει - μάλιστα ένα φίλος μου έχει στο σπίτι του ένα απο αυτά τα έργα με τα χρωματιστά πανιά και δεν του είχα δώσει ποτέ σημασία. Μετά όμως που είδα την έκθεση κατάλαβα απο που προέρχεται αυτή η δουλειά οι αναφορές στη μητέρα του Λουκα Σαμαρά και η γενικότερη τοποθέτηση των έργων πλέον στο πλαίσιο και την εποχή του καλλιτέχνη μέ έκανε να εκτιμήσω το έργο του.
-
Μετά η συζήτησή μας κινήθηκε γύρω απο τη σχέση του προσωπικού γούστου και της γνώσης όπου εγώ παραδέχθηκα την απόλυτη άγνοια που έχω περί καλού κρασιού (μεταξύ άλλων) και είπα πως μπορείς να μου προσφέρεις το καλύτερο κρασί και να μην μου αρλεσει καθόλου. Αυτό όμως δεν σημαίνει οτι δεν είναι καλό το κρασί ή οτι η γνώμη μου μετράει επί του θέματος. Είμαι απλά άσχετη και δεν ξέρω να εκτιμήσω κάτι καλό που ένας γνώστης θα απαξίωνε να μου εξηγήσει καθώς θα χρειαζόταν πολλά σεμινάρια και πάλι δεν θα ήταν σίγουρο οτι θα φτάναμε σε κάποιο αποτέλεσμα.
-
Φυσικά δεν ήταν η πρώτη φορά που είχα μία παρόμοια συζήτηση - τουλάχιστον η χιλιοστή!
Χαίρομαι που η Αμαλία όχι μόνο άσχετη δεν είναι αλλά είναι ευαίσθητη και ανοιχτόμυαλη με τις κεραίες της τεντωμένες για έργα που μας πάνε μπροστά πολιτιστικά και ανθρώπινα.
Ήμουν στο αυτοκίνητο με την Αμαλία και την Έρη γυρνούσαμε από Χαλκίδα, και μετά απο τη σιγή με τη σκέψη του Βαγγέλη να βαραίνει τη μικρή ατμόσφαιρα του αυτοκίνητου μου είπε η Αμαλία:
Λοιπόν Ρεβέκκα ξέρεις ποιός καλλιτέχνης μου αρέσει πάρα πολύ - σχεδόν μου άλλαξε τον τρόπο που σκέφτομαι?
"...?"
- Ο Λουκάς Σαμαράς
- Μάλλον θα είδες την έκθεσή του στη Εθνική Πινακοθήκη.
- Ναί και ενθουσιάστηκα και...και...και
Μετά από λίγη κουβέντα για τη δουλειά του Σαμαρά της οποίας αναγνωρίζαμε όλοι τη σπουδαιότητα ρώτησα την Αμαλία άν πιστέυει οτι η έκθεση βοήθησε στο να καταλάβει τη δουλειά του και αν η εκτενής παρουσίαση ήταν σημαντική για την απόφασή της.
-Φυσικά - δεν ξέρω άν είχα δεί ένα κουτί μόνο του ίσως να μην το είχα καν προσέξει - μάλιστα ένα φίλος μου έχει στο σπίτι του ένα απο αυτά τα έργα με τα χρωματιστά πανιά και δεν του είχα δώσει ποτέ σημασία. Μετά όμως που είδα την έκθεση κατάλαβα απο που προέρχεται αυτή η δουλειά οι αναφορές στη μητέρα του Λουκα Σαμαρά και η γενικότερη τοποθέτηση των έργων πλέον στο πλαίσιο και την εποχή του καλλιτέχνη μέ έκανε να εκτιμήσω το έργο του.
-
Μετά η συζήτησή μας κινήθηκε γύρω απο τη σχέση του προσωπικού γούστου και της γνώσης όπου εγώ παραδέχθηκα την απόλυτη άγνοια που έχω περί καλού κρασιού (μεταξύ άλλων) και είπα πως μπορείς να μου προσφέρεις το καλύτερο κρασί και να μην μου αρλεσει καθόλου. Αυτό όμως δεν σημαίνει οτι δεν είναι καλό το κρασί ή οτι η γνώμη μου μετράει επί του θέματος. Είμαι απλά άσχετη και δεν ξέρω να εκτιμήσω κάτι καλό που ένας γνώστης θα απαξίωνε να μου εξηγήσει καθώς θα χρειαζόταν πολλά σεμινάρια και πάλι δεν θα ήταν σίγουρο οτι θα φτάναμε σε κάποιο αποτέλεσμα.
-
Φυσικά δεν ήταν η πρώτη φορά που είχα μία παρόμοια συζήτηση - τουλάχιστον η χιλιοστή!
Χαίρομαι που η Αμαλία όχι μόνο άσχετη δεν είναι αλλά είναι ευαίσθητη και ανοιχτόμυαλη με τις κεραίες της τεντωμένες για έργα που μας πάνε μπροστά πολιτιστικά και ανθρώπινα.
posted by Rebecca Camhi at 9:41 PM
0 comments
